Banner

06 mei 2016 - weeknr 18

Een bezorgster aan het woord


Een bezorgster van de Korhoen aan het woord
“Op 2 dagen na een jaar”, verzucht de bezorgster. Nee, de 44-jarige Helmondse, weliswaar van oorsprong een Bakelse was niet blij met de woorden van Els van den Heuvel.
Els, de voorzitster van Weekblad “De Korhoen” kwam afgelopen dinsdag tijdens een spoedberaad met slecht nieuws. In aanwezigheid van bezorgers en bestuur werd medegedeeld dat, de Korhoen met onmiddellijke ingang zou gaan stoppen. “Op woensdag 6 mei 2015 ben ik begonnen en op woensdag 4 mei 2016 ben ik voor de laatste keer uitgereden. Dus op 2 dagen na heb ik de Korhoen een jaar bezorgd. En nu? Nu zal ik enkel nog maar terug kunnen kijken naar die prachtige tijd van bezorgen. En in de toekomst zal ik onder het kopje Terugkieke in de digitale krant verschijnen.”
Terugkieke
Vroeger. Jaren geleden. Ja, echt héél veel jaren terug. In de tijd toen er nog papier bestond. En dat ze van papier nog boekjes drukte. Die boekjes dienden destijds om mededelingen te verspreiden. Zo was er een boekje dat, de mensen informeerde over activiteiten in de kerkdorpen Bakel, Milheeze en de Rips. Het boekje heette “De Korhoen” en verscheen wekelijks. Toen ik 43 was, kreeg ik de kans om iedere week de Korhoen te bezorgen. Ik was toen 43. Ja, dat is echt al héél lang geleden.
Ik nam het stokje over van de Fam. Kleuskens. Ze had 17 jaar lang een bezorgwijk in het centrum gehad. - De nieuwe uitleg en de zijstraten van de nieuwe uitleg -. Ik had van de familie een kaartje gekregen met daarop de adressen. Daardoor verliep het bezorgen al weldra soepel. En ik merkte ook dat ik er enorm veel plezier in had. Ik verlangde naar een extra bezorgwijk. In december 2015 kon ik toen een gedeelte van A. Berkvens overnemen. Het bezorgen van de Korhoen tezamen met haar reguliere baan, tuinwerkzaamheden was niet meer met elkaar te combineren.
Ik was er erg blij mee dat zij zo graag in de tuin werkte want, zodoende kon ik nog eens uitrijden met mijn Korhoens. Ik moest inderdaad de fiets op, want deze route in het buitengebied was niet te lopen. En zo fietste ik van het Nuijeneind richting Aarle-Rixtel. Dan naar de camping Grotelse Heide. En dan weer terug naar het Mathijseind. Ja, ….
En daar kwam dan zo abrupt een einde aan. ’s Maandags gebeld voor een spoedvergadering met alle bezorgers op dinsdagavond. En dan dinsdagavond de keiharde mededeling – “De Korhoen” is van vanwege te hoge kosten genoodzaakt om per direct te stoppen –
Nou, mijn eerste gedachte was: “Nou, weg TOPJOB!”
Ook zou er minder gesprekstof zijn. Zoals bij ons thuis iedere dag met veel enthousiasme verteld werd hoeveel eieren de kippen gelegd hadden. Werd sinds mijn bijbaantje op woensdag met diezelfde geestdrift gevraagd: “Hoeveel Korhoens had je nog over?”

Op woensdag 4 mei 2016 liep en fietste ik voor de laatste maal mijn bezorgroute. Het was de zwaarste bezorg dag van alle bezorgdagen.
Heel paradoxaal. Nauwelijks bagage bij me en schitterend weer.
Ja, maar dat is allemaal heel lang geleden. Toen bestond de Korhoen nog!
A. van Ansem